Nieuwsbrief oktober 2008

Juni 2008

De badkamer van "la Rose"is dan toch nog eindelijk helemaal af gekomen. We hebben de eerste gasten van het zomerseizoen ontvangen. Tussendoor hebben we nog wat in het oude huis gewerkt en een weer een stukje aarde ontgonnen voor de groente tuin. We hebben nu diverse groenten, frambozen, tomaten, aardbeien en kruiden gezaaid/ gepoot. Ook heerlijke bleekselderij. Zo naast de deur is het reuze handig om naar behoefte een stengel af te snijden maar helaas lusten woelmuizen ook bleekselderij; één voor één stonden deze struikjes ineens slap en bleek dat de woelmuis al aan de onderkant was begonnen. Ook andere groenten lusten ze graag. Het best is dus om een heel zakje te zaaien en er vanuit te gaan dat een groot deel daarvan door de beesten opgegeten wordt en er precies genoeg overblijft voor onze consumptie. Zou het daarom zijn dat er wel honderd zaadjes in een zakje zitten?

In Espinasse een dorpje op 6 km afstand was een Brocante met wel 120 kramen. Alle straten van het dorpje stonden vol. Overigens kan je in de zomermaanden wel 3x per week ergens naar een rommelmarkt of brocante. Het is in ieder geval altijd erg gezellig op deze markten en er is altijd wel wat aardigs te vinden.

Deze maand hebben de paarden ons terrein weer mooi schoon gegeten en nu zijn alle zomerbloemen volop in bloei. We besluiten om het terrein in deze tijd van het jaar niet door de boer te laten maaien. Wij gaan geregeld de (mede door de paarden) gebaande paden maaien zodat het een natuurlijk maar wel begaanbaar terrein wordt.

Rozenpracht Zomers AlavalA Tuinwerk

 

Juli 2008
Omdat we nu beide kamers verhuren en onze gasten op verschillende tijden ontbijten bleek het toch nodig om zo snel mogelijk in de keuken de afvoer van de badkamer van La Rose te isoleren. Maar ja, van de ene klus komt automatisch de ander, dus hebben we tegen de planning in toch maar weer een deel van onze keuken afgemaakt. Koof met aanrechtblad en kastplanken en wandplanken. Achteraf gezien een heel goede zet, gezien de grote belangstelling voor onze Table d' hôtes deze zomer.

Weer een stukje keuken klaar Les Roses Genieten van de dagelijkse wandeling

Soms hadden we ook ineens een dagje vakantie; de Tour de France passeerde hier in de buurt en daar we geen gasten hadden konden we mooi dit spektakel gaan bekijken. We hebben heerlijk op een campingstoel in de zon midden in het dorp langs de weg gezeten en tijdens het wachten op de doorkomst van de karavaan, lekker gepicknickt. Op de terugweg zijn we eens bij "Confolant" gaan kijken. Er is daar een strandje en een prachtige ligweide aan het water en een klein restaurant/cafeetje. Lekker om een dagje te zwemmen en te luieren in de zon en /of de schaduw.

Tevreden gasten schreven in het gastenboek en er werd zelfs een liedje voor ons gemaakt, gezongen en gespeeld. Wat een grote verrassing.

De reclamecaravaan Het wielerpeleton De muziekgroep Noria

We hebben weer bevestigd gekregen dat Fransen wel heel anders ontbijten dan wij gewend zijn. Slechts een broodje in de koffie gesopt en wat jus d'orange. Eigenlijk wel begrijpelijk want zij eten om 12 uur de hoofdmaaltijd van de dag en die gaat er niet meer in als je heel uitgebreid ontbeten hebt.

We zijn begonnen om Layla aan te wennen om een paar uurtjes alleen thuis te blijven. Dat ging best goed. Maar op een dag kwamen wij terug van boodschappen doen en was er geen hond meer in huis. Wij hebben deze gebeurtenis als volgt gereconstrueerd: Uit verveling is Layla de trap opgelopen heeft daar een open deur met heerlijke versopgemaakte bedden gevonden (die in verband met het dweilen 's morgens nog tegen het raam geschoven stonden). Na een slaapje heeft ze uit het raam gekeken en daar het grote konijn van de buren zien lopen (loopt hier vaak), heeft aan het raam gekrabbeld en daarbij het haakje opgewipt en is uit het raam gesprongen. Ná onze thuiskomst stond ze buiten voor de deur: gelukkig ongeschonden. Als we haar nu alleen thuis laten blokkeren we de trap en dat gaat heel goed.

Toen we de wateraansluiting in het oude huis wilden installeren, bleek er helemaal geen water uit de kraan te komen; de hoofdaansluiting in de straat bleek al jaren afgesloten te zijn. Het waterleiding bedrijf kwam snel, maar na het openen van de hoofdleiding voor ons, bleek de hoofdleiding lek en liep de straat onder water, na een halve dag werk was ook dat weer gerepareerd.

Zo gebeurt er dagen niets en zo is het iedere dag wat.

Layla heeft weer haar jachtinstinct gevolgd en deze keer een parelhoen van de buurman te pakken genomen, deze liep op de openbare weg dus ja.... Na hem de laatste genade klap gegeven te hebben, Layla had het grootste werk al gedaan, ben ik de buurman (eigenaar van de parelhoen) het "goede" nieuws gaan melden, hij vond dat we hem dan maar lekker op moesten eten. Goed idee, maar hoe doe je dat? Wij stadse mensen kennen beesten alleen geheel schoongemaakt en voorbewerkt bij de poelier, dus hoe haal je om te beginnen de veren eraf? Onze andere buurman wist weer raad, voor hem is het geen onbekend ritueel en hij vertelde ons de hoen in kokend water te houden om dan de veren er zo vanaf te kunnen plukken. Een paar uur later zou hij langskomen om te laten zien hoe je het beestje verder schoonmaakt (ingewanden etc. eruit). Wat hij er niet bij vertelde was de tijd die het beest in het kokende water moest hangen. Maar internet weet altijd raad: ongeveer 5 minuten. Na 5 minuten liet echter niet alleen het verenpak los maar ook het hele vel. De buurman lag natuurlijk s 'middags in een deuk want het is: 1,2,3,4,5, klaar. Dat is een ietsje minder. Wij hadden de hoen dus al bijna gaar gestoofd. Maar evengoed hebben we hem de volgende dag met de buren samen smakelijk opgegeten., De veren hangen nu aan de kandelaar als jachttrofee. En zoals met het fouten maken altijd gaat; wij vergeten nooit meer tot 5 te tellen voor het plukken.

 
Boerin in Frankrijk??   Bloemenpracht

 

Augustus 2008

Ook deze maand hebben we veel gasten gehad en tussen de bedrijven door hebben we een wc geplaatst in het oude huis zodat Hans en Paulien daar eventueel konden verblijven als de chambres d' hôtes vol zaten. Dat is uiteindelijk op de laatste dagen van hun vakantie ook gebeurd. Ze hebben er goed geslapen dus het huis is nu ingewijd. Hans en Adri hebben een stukje muur gesloopt en de originele oude trap (iets versmalt) naar de zolder op een nieuwe plek geplaatst zodat we nu ook weer op zolder kunnen komen. Heerlijk dat Hans ons af en toe met zo'n klus weer een eind op weg kan helpen.

Werkoverleg Trap plaatsen Trap staat

Met Hans en Paulien hebben we ook een dagje gewinkeld in de enorme ongezellige maar ruim gesorteerde zaken buiten Clermont Ferrand. Daar is ook een enorme stoffenzaak. Als je daar niet slaagt lukt het nergens. Wij waren vorig jaar dan ook heel blij om deze zaak te ontdekken. Een groot deel van de stoffering voor de
Chambre d' hôtes hebben we hier kunnen vinden.

 
Stoffen en .....   vitrages

Dat het hier gezellig was bleek wel weer omdat we nu ook illegale inwoning kregen: wespen. Dat hadden we niet eerder aan de hand gehad, maar al snel bleek, bij navraag bij de Mairie, (gemeentehuis: bron van informatie) dat de brandweer ook dit soort zaken oplost. Deze kwam aan het begin van de avond gewapend met "wespendichtpak", een spuit met gif en een oude krant om de gaten dicht te stoppen. Helaas bleek 1 behandeling niet genoeg maar na de tweede behandeling een paar dagen later waren de wespen grotendeels vetrokken.

We hebben inmiddels ook een hekwerkje om een deel van ons terrein staan zodat Layla lekker los kan lopen, dat bevalt haar natuurlijk prima; af en toe heerlijk muizen vangen (net een kat) en lekker kuilen graven. Het is ongelooflijk wat een geluk we hebben gehad met die hond; ze vindt alle gasten leuk en is ook, naar een met bezoek meekomende hond, honds gastvrij: laat met haar bal en ander speelgoed spelen en ook nog haar voerbak
leegeten ;-)

De hele zomer heeft Simone twee wekelijks met de Auvergnaanse dansgroep les "Crouzadous" opgetreden op diverse markten en in een vakantiepark: wat een feest, vooral de troisième age (60+) mensen genoten er enorm van en dat maakt het natuurlijk extra leuk om te doen. Ook zijn die gelegenheden weer goed om de Franse taal bij te spijkeren.

Le Tourniquet de St. Priest Le Mât  Bourreé des Vachers

In augustus zijn we, samen met gasten die hier twee weken (zonder auto) verbleven, ook eindelijk op de Puy de Dôme geweest en hebben we een wandeling langs een kratermeer "Gour de Tazenat" gemaakt. Wat was dat schitterend. Weer een bevestiging van het fantastische landschap hier, het is steeds een verrassing; nieuwe landschappen, mooie luchten (zeggen ze dat Nederland mooie luchten heeft, nou qua kleur kan dat niet tippen aan de onwaarschijnlijke kleuren hier).
Het is de gasten zonder auto overigens zeer goed bevallen: twee weken in onze omgeving rondfietsen (voor de geoefende fietser) en wandelen is dus ook goed te doen.

Gour de Tazenat gezicht vanaf de Puy de Dôme parapente vanaf de Puy de Dôme
Foto's: Lilian Kluivers

 

September 2008

Het weer is sinds half september wat meer herfstachtig geworden met op een donderdagavond een gigantische hagelstorm met hagelstenen zo groot als knikkers. Dat ging wel een half uur door, nog nooit zoiets gezien. Wij waren die avond toevallig in Saint Gervais en op de terugweg zagen we hier en daar heuveltjes van hagelstenen op het wegdek liggen en de bui was toen al dik een uur voorbij. Ook lag de hele weg vol met eiken bladeren, die door de hagel van de bomen afgeslagen waren.
Maar hier was geen hagelschade, wel onweer en stroomstoring en weer elektronica schade; dus hebben we maar weer de verzekering ingeschakeld.
Daarvóór was het weer nog heel zonnig, zodat de sedum (hemelsleutel) vol met bijen en vlinders zat.

Hemelsleutel met vlinder "Grasmaaiers" Les Combrailles op een bewolkte zomerdag (Foto: Lilian Kluivers)

Het barst hier trouwens van de bramen en we hebben al heel wat jam, bramenmousse, bramencake, bramen taart etc, gemaakt. Ook tijdens het wandelen een heerlijke traktatie (dat vindt ook Layla).


De vier paarden die nu voor ons "maaien" zijn twee dezelfde als in het voorjaar en een wit Camarque paardje met veulen. Op een nacht heeft Layla wel twee keer flink geblaft maar wij hoorden en zagen niets buiten. De volgende morgen bleken de paarden er niet meer te zijn, die hadden het draadje, waar geen spanning op stond, doorgetrapt en liepen gezellig in het dorp. Nu staan ze weer in de wei met dit keer echte spanning op het draadje. Layla moet nog erg wennen aan de paarden. Af en toe neemt ze een spurt en begint dan vlak voor het hek enorm te blaffen. Ook staan zij en het veulentje aan elkaar te snuffelen.

Werk in uitvoering Groentestrook Koeien "spa"

 

Op een dag stond er een dame van 76 jaar voor het hek van het oude huis te kijken, zij bleek in het oude huis geboren te zijn en was die dag bij het kerkhof geweest om het graf van de laatste naast familie te verzorgen. Uiteraard hebben we haar binnen gevraagd en zijn zo heel wat te weten gekomen over onze huizen.
Het blijkt dat de priester niet in het oude huis gewoond heeft maar in ons eigen huis. De priester was de broer van haar moeder. Ook haar grootouders hebben hier al gewoond, haar grootmoeder had bijenkorven tegen de tuinmuur had staan. Haar moeder had altijd een tuin/moestuin op de plek waar wij die nu ook willen hebben. Is dus een goede plek. In het schuurtje naast het oude huis stonden de schapen, daarnaast de ossen en daarnaast de koeien. Ons "tuinschuurtje" was de paardenstal, vandaar de hoge entree. De schuurtjes daarnaast waren voor de varkens. Het bouwjaar is ons ook nu nog niet bekend, maar de partner van onze bezoekster dacht dat het wel 1700 en nog wat zou kunnen zijn, gezien de planken op de vloer van het oude huis. Die zijn nog zonder messing en groef en met een "long scie" gemaakt (een lange zaag die door twee personen van boven naar beneden getrokken werd).
Toen deze oud bewoner hier net binnenkwam wist ze zich niet veel te herinneren maar naarmate ze verder door de gebouwen en over het terrein liep wist ze steeds meer te vertellen, wellicht is haar later nog meer te binnen geschoten. Mede daarom zullen we haar later nog wel eens opzoeken met foto's en andere zaken die we hier gevonden hebben.

 

De voorgaande vier nieuwsbrieven kunt u vinden op:

A bien tôt,

Adri & Simone

omhoog