Geschiedenis van AlavalA

 


 

Nieuwsbrief december 2010

April 2010 - december 2010

Ook hier begint het leven z’n steeds wederkerend patroon te krijgen. Waar op zich helemaal niets mis mee is, integendeel wij genieten nog iedere dag van de rust, natuur en omgeving, het franse 'joie de vivre' en het heerlijke gevoel niet meer in de tredmolen mee hoeven te rennen. Maar veel bijzonders valt daarover niet meer te schrijven.
Dus dit zal wel de laatste “nieuwsbrief “worden.

Na een goede zomer met veel fijne gasten in onze gastenkamers en aan tafel zijn we weer overgestapt naar het bouwvakkervak. De gite “Lavalette“ begint nu echt op een huis te lijken. Zelfs de metselaar is eindelijk geweest en heeft de gevels schitterend gerestaureerd. Natuurlijk is er ook rondom Lavalette nog heel wat werk te verrichten maar we kunnen nu wel een datum aankondigen voor de verhuur van Lavalette:
vanaf 14 mei 2011.

We zijn erg blij met de hulp die we zo nu en dan van familie en vrienden krijgen; daardoor schieten we ineens een heel eind op en dat geeft weer energie om verder te gaan, want het is en blijft toch een leuke maar wel flinke klus. Dik en Ronald hebben een flink stuk uit de tuinmuur gebroken , zodat we nu zonder omlopen bij de waslijnen kunnen komen. Dat scheelt in de zomer met al die was heel wat kilometers!
René en Wilma hebben ons in het voorjaar enorm geholpen door de binnen-zuidgevels van de 1e etage “organisch” te stuken en de vensterbanken origineel te restaureren, zodat de daar gelegen beide slaapkamers nu zeer fraai en ouderwets ogende muren hebben en vensters hebben. Afgelopen mei hebben Hans en Pascal in een paar dagen tijd de hele begane grond van Lavalette getegeld. Daardoor kreeg het huis direct al een heel andere entree. Verder heeft Hans prachtige grote tuintafels gemaakt.
Één tafel alvast voor Lavalette en één voor onze binnenplaats waar we afgelopen zomer heel wat avonden heerlijk aan hebben kunnen eten.
De groene slaapkamer, zolderkamer en kleine badkamer van Lavalette hebben we in de zomermaanden zelfs al als overloop van onze Chambre d’hôtes kunnen verhuren. De gasten waren daarover zeer te spreken. Dat bevestigd ons in ieder geval dat het ook met de sfeer in Lavalette wel goed gaat komen.

Gedurende de zomer hebben diverse gasten een wandeling gemaakt over de buur-vulkaan van de Puy de Dôme: de Puy de Pariou. Iedereen kwam daar zeer enthousiast vandaan. Zelf hadden we deze wandeling nog steeds niet gemaakt. Dus hebben we zodra de laatste gast van september vertrokken was op een mooie nazomerdag de wandelschoenen aangetrokken en deze tocht ook gemaakt. We begrijpen nu het enthousiasme. De Puy de Pariou is een begroeide vulkaankrater. Na een flinke klim met prachtig uitzichten onderweg, kom je uiteindelijk op de rand van de krater, waarna je de krater aan de binnenkant kunt afdalen. Niet met touwen of zo maar gewoon over een aangelegde trap helling. Onderaan gekomen kan je op je rug gelegen de hele cirkel van de krater zien, dat is heel apart! (niet te fotograferen helaas).

In oktober zijn we een weekje in Nederland geweest waar we met de familie alle jubilea van dit jaar hebben gevierd. 2010 was voor onze familie een heel bijzonder jaar met een groot aantal jubilea (5, 25 en 55 jarige huwelijksverjaringen en mijlpaal verjaardagen 30, 50, 85). De eigenlijke planning was om dit hier met z’n allen te vieren, maar omdat we binnenkort ook nog Opa en Oma worden hebben we deze jubilea in Nederland gevierd. Dat was een fijn (onverwacht) uitje.

Omdat we zoals te verwachten viel (nog) niet rond kunnen komen van de verhuur is het noodzakelijk om er een baantje bij te zoeken. Simone is nu Nounou (Nanny) van een Frans kind van bijna 3 jaar oud. Dit levert, buiten de inkomsten, ook nog veel inzichten in het franse gezinsleven, plezier en franse les op (al wordt ik geacht Engels te spreken met de kleine).

Evenals in een groot deel van Europa zijn ook wij begin december verblijd met een dik pak sneeuw. “Men” zegt dat het een strenge winter gaat worden. We zijn benieuwd. Intussen gaan wij, verwarmt door de houtkachel, stevig door met klussen.

 

Het laden van de fotogallerij hieronder, kan even duren.

 

 

De voorgaande nieuwsbrieven kunt u vinden op:

 

Nog even iets over de naam AlavalA

Er wordt ons vaak gevraagd wat AlavalA betekent.  Eigenlijk betekent  het niets,  maar de straat waar we nu wonen heet Laval. Aan deze straat staan 6 huizen (zonder huisnummers), dus we kunnen ons huis geen Laval noemen. Daarom hebben we er een A voor en een A achter gezet, zodat het een palindroom blijft. Het klinkt in het Frans ook zoiets als à Laval là  (in Laval daar!)

 

A bien tôt,

Adri & Simone

omhoog