Ons franse avontuur.

Omdat dit de eerste nieuwsbrief is beginnen we bij het begin van onze zoektocht . Voor het gemak hebben we dit "dag"boek in hoofdstukken geknipt. Als je op de naam van het hoofdstuk klikt kom je direct in de tekst die daarbij hoort.

Waarom begonnen wij aan dit avontuur?
Na een burnout kregen wij het gevoel dat er meer uit het leven te halen moest zijn dan de dagelijkse stress van een drukke baan in de randstad.
In de zomer van 2003 hebben wij een lange fietstocht van 6 weken gemaakt door Frankrijk. Hier hebben wij genoten van de enorme rust en ruimte die Frankrijk nog biedt. Deze fietstocht leverde ook trouwplannen op die we drie weken later ook omzetten in daden, op 7 augustus 2003 zijn we getrouwd en onze huwelijksreis die natuurlijk na al 6 weken vakantie niet meer zo lang en ver hoefde te zijn had de bestemming Drenthe, maar natuurlijk niet zonder de fietsen. Al fietsend door het Drente landschap dat ook nog behoorlijk veel ruimte heeft kwamen wij op het idee om een boerderij te kopen en geschikt te maken voor “bed en ontbijt” met mogelijk een kleine boerencamping daarbij, bij voorkeur aan een fietsroute gelegen zodat er ook een theetuin gerealiseerd kon worden. Na een aantal malen rond kijken in Drenthe werd al snel duidelijk dat ons budget niet toereikend zou zijn voor de aanschaf en verbouwing van een boerderij met land. Al pratende en filosoferend kwamen we uiteindelijk in Frankrijk terecht omdat daar nog boerderijen met land te koop zijn voor een redelijke prijs En zo begon onze grote zoektocht..

terug naar de top

 

Maart 2005
Hoe begin je met zoeken? Je koopt het blad ‘huis en aanbod’ en.. daarin zagen wij direct een heel leuk object dat perfect geschikt leek voor onze plannen om een Chambre ‘d hôtes, Gites en een kleine camping á la Ferme te beginnen in Frankrijk. We maakten een afspraak met de bemiddelaar maar nadat hij van zijn vakantie in Frankrijk terug was liet hij ons weten dat de eigenaren met een Engelse makelaar contact had gehad en die zag kans (volgens zijn zeggen) om het object voor 1,5 ton euro’s meer aan de man te brengen. Onze bemiddelaar zag daar niets in en heeft zich min of meer terug getrokken uit deze zaak. Voor ons was het voor dat object ook einde verhaal want dat bedrag konden we niet op brengen.

De bemiddelaar had inmiddels in Frankrijk wel een ander geschikt pand met terrein gevonden, of we daar soms wilde gaan kijken? Dat zag er op papier ook goed uit, ruime kavel met eigen bos grenzend aan een riviertje/stroompje.
Op zaterdag hebben we de bemiddelaar gesproken en maandag zouden we al naar Frankrijk vertrekken. Zondag zijn we dus nog maar eens achter de PC gekropen om te zien of we in die week nog een paar huizen konden bezichtigen.
Eenmaal in Frankrijk aangekomen hebben we dat ook nog kunnen regelen. Totaal hebben we 5 huizen bezichtigd. Maar op geen van allen zijn we beiden verliefd geworden. Over 4 van de 5 waren het eens over de 5e helaas niet, maar goed, we moeten het allebei zien zitten anders wordt het niets natuurlijk.
Van de vijf huizen die we hebben bezichtigd waren er drie geheel gerestaureerd, 2 op z’n Frans de derde op z’n Engels. De woonhuizen waren echt helemaal af en bij twee van de huizen waren al lopende Chambres ‘d hôtes. Helaas keek er één uit over een electriciteits centrale of verdeel station, dat stond natuurlijk niet op de foto of de beschrijving.
Het huis dat nog niet helemaal gerestaureerd was, maar vooral Simone zeer aansprak had een terrein van 45 ha om een groot boerenhuis met stallen eraan vast en twee kleine huisjes op het terrein, maar een puinhoop dat het was. Maar goed dat kan je opruimen. Aan dat pand was in alle hoeken en gaten al een begin gemaakt met verbeteringen dus nog een kwestie van afmaken, de materialen lagen erbij. Het huis had in elk geval de sfeer (daar waren we het over eens) van een authentiek Frans boeren huis. Adri zag het helaas niet helemaal zitten, hij kon niet goed aangeven wat er niet goed aan was, maar wellicht was het voor hem een overval, zoveel ruimte en zichtbaar werk en dat voor een eerste ronde langs Franse huizen (we hadden toen alleen nog maar perfect gerestaureerde panden gezien).
Maar ja we kunnen moeilijk zo meteen nog even een keer langsrijden.
We hebben in die week wel heel veel geleerd, onder andere wat we dus niet willen, en dat is een al helemaal gerestaureerd pand waar je de zaken zo over kan nemen, dat laat namelijk niets meer aan de verbeelding over. Het mag ook niet helemaal een bouwval zijn maar de Franse charme moet nog wel aanwezig zijn. Maar goed, er staan honderden huizen in Frankrijk te koop dus het is hopelijk een kwestie van tijd en geluk tot we tegen de juiste aanlopen.
Na die week in Frankrijk zijn we naar de second home beurs geweest en hebben daar een lezing over kopen, wonen en ondernemen in Frankrijk gevolgd, dat was zeer verhelderd en heeft ons toch niet van de plannen afgebracht.
Nu moeten we verder zoeken.

terug naar de top

 

Oktober 2005
In oktober hadden we een behoorlijk intensieve ronde gepland en we hebben ook inderdaad veel huizen gezien. Op een gegeven moment dachten we HET huis gevonden te hebben. Het was een boerderijtje met een nieuw dak en 2 schuren, een relatief klein stuk land maar met een kleine camping met 6 plaatsen verdien je toch niets en is alleen maar leuk dus we dachten dat dat deel van het plan wel kon vervallen. De rest leek ideaal, de kosten en de verbouwing te overzien en zonder financiering te regelen. Maar toen kwam het moment dat we een handtekening moesten zetten. Dat nu, was in ieder geval voor Adri net een stap te veel/te snel. We hebben afgezegd en zijn naar huis vertrokken met het idee dat we er dan maar geheel van af zouden moesten zien. Na enige tijd ging het natuurlijk toch weer kriebelen, want dat huis stond nog steeds te koop en het had in ieder geval de charme die we zochten, ook een paar minpunten maar je kan nu eenmaal niet voor een dubbeltje op de eerste rij zitten. Maar na ook nog eens met anderen gesproken te hebben werd het wel duidelijk dat dit huis eigenlijk toch net iets te klein was, een schuur te kort had en weinig mogelijkheden om verder uit te breiden als de zaken goed lopen. Dus het was toch maar goed dat Adri nog niet zover was. Dus nu hebben we dit huis uit ons hoofd gezet en gaan we het toch nog een keer verder proberen. En of het er dan echt van komt kan alleen de tijd leren. Want de onzekerheden zijn groot en het zal van het te vinden pand afhangen of we de gok durven wagen, kortom we gaan dus toch maar weer verder zoeken. Adri heeft overigens wel steeds het juist voorgevoel gehad tot nu toe, Het eerste pand waar Simone in maart vorig jaar zo enthousiast over was, blijkt (zo hoorden wij van de makelaar daar) grote ellende te zijn, de eigenaar had nog heel wat lijken in de kast en het pand is nu nog niet verkocht en de makelaar wil er niet eens meer aan herinnerd worden, zo erg was het blijkbaar. Nu blijkt dat bij nader inzien dit tweede pand eigenlijk te klein is heeft Adri gelukkig toch weer gelijk.

 

terug naar de top

 

Maart 2006
Op 19 maart 2006, Adri zijn 50 ste verjaardag, zijn we vertrokken naar de Auvergne waar we een week lang een aantal huizen zouden bezoeken. Het eerste object was een motorcamping, niet onze gedroomde doelgroep maar wel een object met directe verhuur mogelijkheden. We gingen voornamelijk bij dit pand kijken om vergelijkings materiaal te hebben voor een ander al bestaan camping, gites en chambre d’ hôtes bedrijf. We waren van de motorcamping niet echt gecharmeerd maar het gaf wel weer een goede indruk van allerlei andere zaken. Het 2e huis die dag was een oude boerderij in Montaigut met 1 grote aangebouwde en 1 vrijstaande schuur met en stuk grond van 2,3 ha. Dat pand had alles waar we naar op zoek waren. dicht bij een dorp, rustig gelegen, grote vertrekken met mogelijkheden om er van alles in te maken, en een prettig formaat land erom heen. Het huis is " primitief " bewoonbaar, de muren en daken zijn goed.
De volgende dag zijn we naar een aantal panden iets zuidelijker in de Auvergne gaan kijken. Deze 2 panden waren commercieel gezien ongetwijfeld een zeer verstandige keus maar de 1 had helemaal niets meer over van al onze wensen, het was een bar/restaurant met mogelijkheid om kamers te verhuren en een benzinepomp, dus direct inkomsten en zeer gunstig (voor alle seizoenen) gelegen, ongeveer 5 kilometer van een populair Frans skigebied. Maar een restaurant betekent 2 maal per dag eten koken, tussendoor de kamers doen en boodschappen doen, dan ook nog de pomp bedienen en in dit geval zat er ook geen leuk stukje land bij om een beetje een buitengevoel te krijgen, trouwens daar hou je dan al helemaal geen tijd meer voor over. Dat was kortom voor ons geen optie, hard werken is niet erg maar dan wel in een rustige landelijke omgeving niet met een benzinepomp voor je neus aan een doorgaande weg. De ander was al helemaal klaar, maar had wel een ongelooflijk mooi uitzicht, boven op een berg, omringt door bergen waarop op dat moment nog sneeuw lag, maar ook hier nauwelijks een lapje grond erbij. Deze 2 panden waren een keus van de makelaar, op zich goed gekozen omdat wij ervan moeten leven maar ja. De laatste die dag in St. Flour was onze eigen keus: een oude verbouwde boerderij met 7 verhuur eenheden, zo goed als klaar. Maar o wat een desillusie ook hier lag een elektriciteits verdeel huisje vlak voor het pand. Verder lag het huis op een plateau wat op ons een nogal desolate indruk maakte. Het huis en de verhuureenheden waren helemaal naar ons zin, maar over die andere 2 punten kunnen wij ons niet heenzetten.

Na alles nog eens op een rijtje te hebben gezet die 2e dag , besloten we, voordat we naar Nederland terugreden, nog 1 keer langs de boerderij van de 1e dag te rijden om in ieder geval de buitenkant nog eens te bekijken; conclusie: Nog steeds erg leuk!

Twee weken later zijn we samen met Simone’s broer nog een keer gaan kijken, We hebben nog meer foto's genomen en ook binnen alle maten opgenomen. Daarna hebben we een gesprek gehad met iemand van Inter-France, een bedrijf dat o.a. aankoop begeleiding van huizen in Frankrijk doet. Die man hebben we nu ingehuurd om alles voor ons te gaan begeleiden. Volgende week wordt er een bouwtechnisch onderzoek gedaan en een schatting van de verbouwing gemaakt. Is daarvan de uitslag goed dan wordt er een bod gedaan. dus dat zijn spannende tijden.
Als dit allemaal rond komt zou het wel eens zo kunnen zijn dat we over een jaar in Frankrijk wonen.

terug naar de top


Juni 2006

helaas lege handen. Het huis in Montaigut bleek op het allerlaatste moment toch veel meer lawaai-hinder te ondervinden van de nabij gelegen grindafgraving. Het was echt op het nippertje dat we dat ontdekten. De laatste dag van onze vakantie gingen we toch nog even kijken en schrokken ons rot. We hebben wel een heel goede beschermengel in deze gehad, anders hadden we daar in november aangekomen en dan pas ontdekt dat we een schitterend huis hadden gekocht dat niet geschikt is voor ontvangst van rustzoekende gasten. De grindafgraving zal op termijn wel sluiten maar volgens eigen zeggen kunnen ze nog tot 2012 vooruit, dus tegen die tijd zouden wij hartstikke failliet zijn. Gelukkig is dat niet gebeurd en hebben we weer wat geleerd; volgende keer dat we een geschikt huis vinden gaan we midden in de week op de gekste tijden luisteren.

terug naar de top

 

Augustus 2006
Wij hebben afgelopen week weer een rondje Frankrijk en gedaan en alweer een mogelijk geschikt huis gevonden. Maar deze keer is het huis wat aan de dure kant maar geheel gerenoveerd en precies op de manier zoals wij dat zelf ook gedaan zouden hebben. Verder is er een grote schuur en nog een tweede huisje bij. Dus daar is nog heel wat werk te verrichten maar dat lijkt ons ook erg leuk. Het huis voelt meteen goed.
As donderdag gaan we nog een keer kijken en wat maten opnemen en eens horen of er in de omgeving geen vreemde lawaai zaken aanwezig zijn zoals bij het vorige huis. En als dat allemaal nog naar onze zin is wordt het spannend want dat is het de vraag of de verkopende partij een stuk wil zakken met de prijs want daar hangt het allemaal op.

terug naar de top

 

September 2006
Gelogeerd in “ons” huis!
We hebben dat huis in st. Priest des Champs dat we nog een keer gingen bekijken in het weekend in augustus gekocht, nou ja gekocht tot nu toe alleen nog mondeling het voorlopig koopcontract zit in de post vanuit Frankrijk hierheen. Daarna nog de hypotheek aanvraag doen en dan afwachten of ze daar intrappen:-)
Het huis ligt in St. Priest de Champs, zo'n 50 km boven Clermont Ferrand.

terug naar de top

 

November 2006
We zijn we nog een weekend in het huis geweest om de plannen verder uit te werken met maten en foto’s.

terug naar de top

 

December 2006
Op 18 december was de overdracht van ons huis “AlavalA” in Frankrijk, we hebben er de kerst en oud en nieuw al gevierd met de familie, dat was fantastisch, ook het weer hadden we mee: heel koud, flinke vorst maar zonnig, en prachtige rijp op alle bomen en planten, een echt winter landschap was het dus.
De overdracht was een echt Franse klucht. De gehele acte die ongeveer 50 pagina's beslaat (inclusief rapporten over energieverbruik, asbest en loodaanwezigheid etc) moest door ons allen ( 4 personen : wij, de makelaar voor onze vertaling en de verkopende partij) per pagina ondertekend worden. Stel je voor: een heel klein kantoortje met aan de ene kant tussen grote bergen papier de notaris en aan de andere wij vieren. Op het moment van de tekening wordt het hele bureau leeg gehaald, vier pennen tevoorschijn getoverd en daar gingen we aan de lopende band. ieder vel ondertekenen, af en toe onderbroken door een lachbui want het is werkelijk een heel bijzonder vertoning.
Na afloop kregen we twee formulieren mee als tijdelijk koopcontract het echte komt pas over een maand of 6. Maar ja dat is te verwachten met zoveel papierwerk.

 


Al met al hebben we nu al drie weken in ons Franse huis gewoond en dat bevalt ons erg goed, je zult begrijpen dat we weinig zin hadden om weer naar Nederland terug te keren, maar ja, we hebben nu nog weinig keus, het huis hier moet nog steeds verkocht worden.

terug naar de top

 

Februari 2007

5 februari
Start Nieuwe daken.

22 februari
het oude huis is geheel van dak voorzien, de grote schuur voor de helft.

 

terug naar de top

 

Maart 2007
Op 9 maart waren alle daken klaar!


We hebben kennis gemaakt met de burgemeester die een afspraak heeft gemaakt met de Semerapp voor de aansluiting op de riolering. De Semerapp man is geheel volgens afspraak verschenen en het blijkt dat de aansluiting op het riool geen enkel probleem hoeft te zijn. De hoofd leiding in de straat heeft al een uitgang naar ons terrein dat het is enkel een kwestie van aansluiten. De man van Semerapp maakte ook direct een afspraak voor de vervanging van de watermeters die tegenwoordig op afstand afgelezen kunnen worden. De vervanging gaat in april plaatsvinden.
Olie gekocht!
Waar vind je dit nog? ; Op donderdag avond besloten wij dat het eigenlijk toch beter was om de olie aan te vullen omdat we de komende drie weken de kachel nog aan moeten laten staan omdat er nog een vorstperiode te verwachten was en de olie niet meer toereikend leek, We belden de olieboer (in het dorp) die 5 minuten later al voor de deur stond en ons 1000 liter leverde die we pas de volgende dag hoefde te betalen want we hadden natuurlijk niet zo maar 600 euro in de knip en de bank is minimaal 15 minuten met de auto, dat was geen enkel probleem: gooi volgende dag maar in de brievenbus!
Verder hebben we deze week een begin gemaakt met de keuken in ons eigen huis; bricolages bezocht en een autotocht rond het massive de Sancy gemaakt. Op zoek naar de bloeiende wilde narcissen. De velden met narcissen hebben we gevonden, maar ze waren nog niet in de bloei, Volgende maand komen we terug en dan hebben we misschien het geluk dat ze dan nog niet uitgebloeid zijn.

terug naar de top

 

April 2007
We hadden geluk: de narcissen hebben we bloeiend gezien, velden en velden vol, een schitterend gezicht. We maakten ook weer een wandeling naar de waterval van St.Priest: daar vonden we velden vol bloeien witte anemonen.


Deze week hebben we nieuwe watermeters gekregen, ook geheel volgens afspraak. Na al die verhalen over het slecht nakomen van afspraken valt het ons tot nu toe reuze mee. En natuurlijk zijn we hard aan het werk geweest om schuren schoner en leger te maken en de nodige zaken zoals de keuken in ons eigen huis te verbeteren.

terug naar de top

 

Mei 2007
Deze week hadden we een aanhanger gehuurd om veel spullen uit Nederland mee te nemen. De kar was zo zwaar dat we met heel veel moeite de laatste heuvels boven zijn gekomen. Er is deze week weer hard aan de keuken gewerkt, die begint nu echt wat te lijken. Verder hebben we de chambre d’ hotes geschilderd en gereed gemaakt voor onze gasten deze week.

 

Onze gasten hebben een pad gemaaid naar het midden van ons terrein waar een aantal grote eiken staan. Deze plek is echt heel bijzonder, een plek om even helemaal bij te komen.
Verder zijn we begonnen om een stukje tuin te winnen van het weiland. Na uren gras verwijderen en spitten is er nu 2 vierkante meter “tuin” waar een aantal boompjes geplant zijn die daar eerst een beetje meer lengte mogen krijgen voor ze op het terrein uitgezet kunnen worden.

Er zijn weer belangstellenden voor ons huis in Schiedam geweest en nu heel serieuze!
Zelfs een tweede bezichtiging! Zou het gaan lukken? Kunnen we onze plannen eindelijk verder gaan uitvoeren.

terug naar de top

 

Juni 2007
Het is echt zover; op 7 juni is het voorlopig koopcontract getekend. Dit betekent dat we nu een verhuisdatum kunnen gaan prikken. De oplevering zal waarschijnlijk in de eerste week van oktober plaatsvinden.

terug naar de top